Doğrular Ve Yanlışlar

Hep kendimizi kandırırız.gerçeklerden,doğrulardan konuşmaktan kaçınırız.kaçan kovalanır misali hep kendi gölgemizden korkarız.o kadar korkarız ki ayaklarımız ayakkabılarımızdan ellerimiz nasırlarımızdan çekinir olmuş.aslında sadece kendi kendimizi yakarız, kendi ateşimize ellerimizle odun atarız. Doğrular o kadar uzak kalır ki yine yanlışlarımıza sığınırız. hep yavaş yaşamayı ve huzurlu olmayı isteriz.zahmet,sabır,inanç gibi sağlam kalelerimize sığınmak nedir yahut ne değildir bilmeyiz.bilmeyiz,çünkü dert etmeyiz yanı başımızda esen hayatı.belki bu yüzden hayatı hep boşveririz.olduğu gibi kabul etmektense,kendi at gözümüzle görürüz karşıki kıyımızı...ayakkabılarımızın çamuruna inat yine de bildiğimiz yolda koşarız.. ve hep konuşuruz her konudan.an olur futbol yorumcusu,an olur kaldırım ağası,an olur gazelden telden çalarız.illa bir şeylere havamızı ayağımızı bırakıveririz.rahat durmayız çünkü boş kalmaktan yanlışa gel demekten ve en çokta yalana sarılmaktan vazgeçmeyeniz vazgeçirmeyen yine biziz. Anlayacağınız dev aynalarımız bitmez,bitirmez oluruz.